پيشنهادي
كه پذيرفته نشد
هنگامِ
بحث دربارهيِ شيوهيِ نگارشِ ضميرهايِ موسوم به متصلِ ملكى نگارنده با شكلِ
كتابام،
كتابات، كتاباش،
مخالف
بود، و مخالفتِ خود را به صورتِ اين مقاله در شورايِ بازنگرى در شيوهيِ نگارشِ خطِ فارسى
مطرح كرد، اما اين پيشنهاد متأسفانه تصويب نشد.
از
آن زمان نگارنده به احترامِ نظرِ جمع از شيوهيِ مصوبِ شورا پيروى ميكند، اما
مقالههايي را كه پيش از آن تاريخ نوشته است به شيوهيِ هنوزمطلوبِ خود ارايه
ميكند.
به
نظر ميرسد كه باز هم ميتوان اين پيشنهاد به بررسى گذاشت.
لطفاً
در اين باره اظهارِ نظرِ كنيد
ايرجِ
كابلى
قاعده:
ضميرهايِ متصلِ ملكىيِ ـَم و ـَت
و ـَش و ـِمان و ـِتان
و ـِشان با اسمِ
پيش از خودشان بيفاصله نوشته ميشوند. در مواردي كه اسم به مصوت پايان مييابدٍ،
واجِ ميانجىيِ بينِ اين مصوتِ پايانى و مصوتِ آغازينِ ضمير عيناً برابرِ تلفظ
نوشته ميشود.
اين واج در يك مورد همزه است و در باقىيِ
موارد ي.
تبصره:
چون ييِ ميانجى تكواژ[1] نيست
ميتواند پيوستهبهضمير نوشته شود.
نمونهها:
كارم كارت كارش كارمان كارتان كارشان
فيلم فيلش فيلمان فيلتان فيلشان
خوشهام خوشهات خوشهاش خوشهمان خوشهتان خوشهشان
نوهام نوهات نوهاش نوهمان نوهتان نوهشان
راديويم راديويت راديويش راديويمان راديويتان راديويشان
عصايم عصايت عصايش عصايمان عصايتان عصايشان
عصام عصات عصاش عصامان عصاتان عصاشان
گلويم گلويت گلويش گلويمان گلويتان گلويشان
گلوم گلوت گلوش گلومان گلوتان گلوشان
پشتييم پشتييت پشتييش پشتييمان پشتييشان
پشتيم پشتيت پشتيش پشتيمان پشتيتان پشتيشان
نمونههايي كه توجهِ ويژه ميطلبند:
نامم سكوتت گوشش دودمانمان
آستانتان
چنان كه ملاحظه ميشود در اين شيوه امكانِ هيچ گونه
غلطخواني، مثلِ
مُدام /modam/ (مُدِ
من)، اَجرام /ajram/ (اَجرِ
من)، خرام /xaram/ (
خرِ من)، دوام /dowam/ (دُوِ من)،
سيارات /sayyärat/ (سيارِ
تو)، عشرات /ošrat/ (
عُشرِ تو)، حَشرات /hasrat/ ( حشرِ تو)، مخدرات
تراش كرد
/taraš/ (تَرَش
كرد)، خراش /xaraš/ (خرِ
او)، لواش داد /lowaš/(او را لُوْ داد)،
پيش نميآيد.[2]